😺 Hiqichoq tutgan mushukcha

Mushukcha Mochini hiqichoq tutib qoldi. «Hiq!» Har safar hiqichoq tutganda, u havoga sal sakrab ketardi. «Hiq!» Sakrash. «Hiq!» Sakrash.

«Men senga yordam beraman», dedi akasi Tofu. «Nafasingni ushlab tur!» Mochi nafasini ushlab turdi. Lunjlari shishib ketdi. Koʻzlari dumaloq boʻlib qoldi. U biroz qizarib ketdi. Keyin: «HIQ!» U toʻppa-toʻgʻri divanga sakrab tushdi.

«Boshingni pastga qilib suv ich», dedi oltin baliqcha pufakcha chiqarib. Mochi boshini pastga qilib suv ichishga urinib koʻrdi. Buning oʻrniga suv burniga kirib ketdi. «Hiq!» U kitob javoniga sakrab chiqdi.

«Oʻngacha sana», dedi kresloda toʻqib oʻtirgan buvi mushuk. «Bir, ikki, uch, hiq! Toʻrt, besh, hiq!» Mochi parda tayoqchasiga sakrab chiqdi. Endi u juda balandda, barcha tirnoqlari bilan yopishib turardi.

«Keling, uni choʻchitib koʻramiz», deb pichirladi Tofu. U parda ortiga sekin oʻtdi. U kutib turdi. Keyin sakrab chiqdi. «BUH!» Lekin Mochi uning chiqib turgan dumini koʻrib qolgan edi. «Bilaman, sen u yerdasan, Tofu. Hiq!»

Hamma charchab oʻtirib qoldi. Mochi sekin pastga tushdi. «Bas, taslim boʻldim», deb xoʻrsindi u. U savatchasiga yotib, shiftga qaradi. U umuman hiqichoq haqida oʻylamayotgan edi. U baliq, quyosh nuri va ip haqida oʻylardi.

Bir daqiqa oʻtdi. Keyin ikki daqiqa. «Hoy», dedi Tofu. «Mochi. Hiqichogʻing toʻxtabdi!» Mochi oʻrnidan qoʻzgʻaldi. U kutdi. Hech narsa. Hiqichoq yoʻq. Sakrash yoʻq.

«Hurra!» deb xursand qichqirishdi hamma. Mochi shunchalik xursand boʻldiki, kulib yubordi. Kulganda esa u mitti, xursand, juda kutilmagan... «Miyov-hiq!» chiqarib yubordi. Hamma shunchalik qattiq kuldiki, buvining qoʻlidan toʻqiyotgan narsasi tushib ketdi.