🌥️ Bulutlar bilan gaplashgan mushuk

Mushuk Bonbonning alohida isteʼdodi bor edi. U oʻtloqda chalqancha yotib, osmonga qaraganda, bulutlar u bilan gaplashardi.

«Xayrli tong, Bonbon», dedi qoʻyga oʻxshagan paxmoq bulut. «Xayrli tong, bulut», dedi Bonbon. «Bugun qayerga ketyapsan?» «Togʻlar ortiga», dedi bulut. «U yerdagi gullar chanqagan. Ularning ustiga yomgʻir yogʻdiraman.»

Uzun, ingichka bulut suzib oʻtdi. «Men dengizga ketyapman», dedi u. «Qayiqlarni tomosha qilishni yaxshi koʻraman.» Paxta boʻlakchasidan katta boʻlmagan mitti bulut zuvillab oʻtib ketdi. «Men esa shamol qayerga olib borsa, oʻsha yoqqa ketyapman!»

Bir kuni osmon butunlay boʻm-boʻsh edi. Birorta ham bulut yoʻq. Quyosh qizdirar, oʻtlar qurib qolgan, gullar esa soʻlib qolgan edi. Bonbon xavotirga tushdi. «Bulutlar», deb chaqirdi u, «qayerdasizlar?»

Uzoqda kichkina bulut uni eshitib qoldi. U buni boshqa bulutga aytdi, u bulut esa yana boshqasiga. Va sekin-asta bulutlar suzib qaytib kela boshlashdi, bir joyga yigʻilib, kattalashib, kulranglashib borishdi.

«Chaqirganingni eshitdik», deb juda mayin gumburladi eng katta bulut. «Hammaga ozgina yomgʻir kerak.» Va bulutlar butun oʻtloq ustiga mayin va salqin yomgʻir yogʻdira boshlashdi.

Gullar boshlarini koʻtarishdi. Oʻtlar yana yashillandi. Qushlar yangi koʻlmaklarda chalpillab choʻmilishdi. Bonbon esa katta barg tagida oʻtirib, yomgʻirni tomosha qildi va oʻzini juda baxtli his qildi.

Yomgʻir toʻxtagach, bulutlar tarqalib ketdi va osmon boʻylab kamalak paydo boʻldi. «Rahmat sizlarga, bulutlar!» deb chaqirdi Bonbon. Eng kichkina bulut, oʻsha paxta boʻlakchasidek bulut esa faqat uning uchun mushuk shakliga kirdi.