🔢 دومینو شمردن یاد می‌گیرد

دومینو یک بچه‌گربهٔ سیاه‌وسفید بود که می‌خواست شمردن یاد بگیرد. مادرش گفت: «بیا چیزهایی را که پیدا می‌کنیم بشماریم. شمردن همه‌جا هست.»

دومینو به خورشید اشاره کرد و گفت: «یک. فقط یک خورشید هست.» مادرش گفت: «درست است.»

به گوش‌های مادرش نگاه کرد و گفت: «دو. تو دو تا گوش داری. من هم دارم!» و گوش‌های خودش را تکان داد.

سه پرنده روی نرده نشستند و یک آهنگ کوچولو خواندند و دومینو گفت: «سه.» بعد پنجه‌های خودش را شمرد و گفت: «چهار!» یک، دو، سه، چهار. به هر کدام یک ضربهٔ آرام زد.

به پنج ماهی کوچولو توی حوض باغ نگاه کرد و گفت: «پنج.» ماهی‌ها دور خودشان شنا می‌کردند و یکی‌شان یک حباب درست کرد. بُلوپ! بعد شش گل مینا را که پشت سر هم بودند شمرد و گفت: «شش.»

سه حلزون یکی‌یکی روی راه سُر می‌خوردند و دومینو شمرد: «هفت، هشت، نُه.» خیلی آهسته بودند، برای همین کلی وقت داشت که بشماردشان.

دومینو دور و برش را گشت تا ده تا پیدا کند. هیچ چیزی پیدا نکرد. بعد به سبیل‌های یک طرفِ صورت مادرش نگاه کرد. «یک، دو، سه...» شمرد و شمرد تا... دوازده! بلند گفت: «این از ده هم بهتر است!»

مادرش خندید و یک خرخرِ بلند کرد. گفت: «تو قهرمان شمردنی.» دومینو سینه‌اش را جلو داد. «حالا بیا بشماریم برای شام چند تا تشویقی می‌گیرم!»