🔺 تامبل دنبال شکل‌ها می‌گردد

خانم پنجه، گربهٔ معلم، گفت: «امروز می‌خواهیم برویم شکار شکل‌ها!» بچه‌گربه‌ها هورا کشیدند و دمشان را تکان دادند.

تامبل از همه هیجان‌زده‌تر بود. دفترش را به دهان گرفت و جست‌وخیزکنان رفت توی باغ.

به یک سنگِ گردِ جلوی پا اشاره کرد و داد زد: «دایره!» خورشید از پشت یک ابر سرک کشید و تامبل گفت: «یکی دیگر! خورشید هم شبیه دایره است!»

دوستش دیزی به پنجرهٔ انباری اشاره کرد و گفت: «مربع!» چهار ضلع داشت که همه هم‌اندازه بودند. تامبل آن‌ها را شمرد: یک، دو، سه، چهار.

بعد یک مثلث روی سقفِ خانهٔ پرنده پیدا کردند، جایی که یک چکاوکِ کوچولو نشسته بود و آواز می‌خواند. بعد یک مستطیل توی دروازهٔ باغ، و یک ستاره توی یک ستارهٔ دریایی که یک نفر از ساحل آورده بود.

خانم پنجه پرسید: «بیضی چی؟» بچه‌گربه‌ها همه‌جا را گشتند. بعد تامبل توی یک لانه چیزی دید: یک تخم خال‌خالی. آهسته گفت: «بیضی!» تا مزاحمش نشود.

توی راه برگشت، تامبل متوجه یک چیز بامزه شد. وقتی برای استراحت گلوله می‌شد، کل بدنش یک دایره می‌شد. وقتی بلند و دراز کش می‌آمد، یک مستطیل می‌شد. و وقتی گوش‌هایش را بالا می‌گرفت، دو تا مثلث کوچولو بودند!

تامبل خندید و گفت: «من یک گربهٔ شکلی‌ام!» همه ریز ریز خندیدند و خانم پنجه به او یک برچسب ستارهٔ طلایی داد. تامبل گفت: «ببینید! یک شکل دیگر! میو!»