📖 Miyovlagan kitob

Shahar kutubxonasining bir burchagida, eng pastki javonda nomi yoʻq eski yashil kitob turardi. Har kuni soat toʻrtda u miyovlardi.

Kutubxonachi Bean amaki buni hech qachon eshitmasdi, chunki u doim kitoblarga muhr bosish bilan band edi. Lekin bir kuni tushdan keyin Ada ismli qizcha buni eshitib qoldi. U choʻqqayib oʻtirdi va yashil kitobni javondan sugʻurib oldi.

U kitobni ochganda, sahifalar boʻm-boʻsh edi, faqat jingalak dumli kulrang mushukning bitta kichkina rasmi bor edi. Va mushuk koʻzini pirpiratdi.

«Xayriyat», dedi mushuk. «Men Inkyman. Shu kitobda yashayman, lekin juda zerikib ketdim, chunki hech kim menga qiladigan biror narsa chizib bermagan.»

Adaning xayoliga bir fikr keldi. U qalamini olib, Inkyning yoniga ip koptok chizdi. Koptok sakray boshladi va Inky kulib, uni sahifa boʻylab quvladi. Ada quyoshli deraza chizdi. Inky quyosh nurida yotib, xur-xur qildi.

Keyin Ada gullar va qushlar bor bogʻ chizdi. Inky gullar orasida yugurib, qushlar bilan birga chugʻurladi. Ada shunchalik baland qiqirlab kuldiki, Bean amaki: «Tss!» dedi.

«Ertaga yana kelasanmi?» deb soʻradi Inky. «Har kuni kelaman», deb vaʼda berdi Ada. Va u keldi ham. Sahifama-sahifa u Inky uchun butun bir dunyo chizdi: uy, daryo, togʻ va hatto doʻst, Smudge ismli kichkina jigarrang kuchukcha.

Yillar oʻtib, Ada mashhur yozuvchi va rassom boʻldi. Agar siz oʻsha kutubxonaga soat toʻrtda borsangiz, pastki javondan hali ham mitti miyovni eshitishingiz mumkin.