🐭 «Salom» degan sichqoncha

Kitob javoni ortidagi mitti inda Peanut ismli kichkina sichqoncha yashardi. U har kuni tashqariga moʻralab, gilam ustida uxlab yotgan katta mushuk Duchessni koʻrardi.

Peanutning doʻstlari: «Mushuklardan uzoqroq yur!» derdi. Lekin Duchess qoʻrqinchli koʻrinmasdi. U yumshoq koʻrinardi. Va biroz yolgʻiz.

Bir kuni Peanut chuqur nafas oldi, oyoq uchida pol boʻylab yurib bordi va eng jasur chiyillashi bilan dedi: «Salom!»

Duchess bir oltinrang koʻzini ochdi. U mitti sichqonchaga qaradi. Mitti sichqoncha unga qaradi. «Salom», dedi Duchess sekin. «Menga anchadan beri hech kim salom bermagan edi.»

«Nega?» deb soʻradi Peanut. «Ehtimol, ular meni jahldor deb oʻylashar», dedi Duchess. «Men keksaman, uxlashni yaxshi koʻraman va endi quvlashmachoq oʻynamayman.»

«Men ham uxlashni yaxshi koʻraman», dedi Peanut. «Quvlashmachoqni esa umuman yoqtirmayman!» Duchess past, gʻuvillagan xur-xur bilan kuldi. «Unda biz juda yaxshi kelishamiz.»

Shundan keyin Peanut har kuni tushdan keyin Duchessnikiga kelib turdi. Peanut devorlar ortidagi dunyo haqida hikoyalar aytib berardi. Duchess esa mushukcha boʻlgan paytlari, oʻtloqda kapalaklarni quvlagani haqida gapirib berardi.

Sovuq kunlarda Peanut Duchessning orqasidagi yumshoq junda qizarmoq nondek iliq boʻlib yumalanib yotardi. Derazani yomgʻir chertganda esa katta mushuk bilan kichkina sichqoncha birga tinglashardi: salom deyishga jasorat topgan ikki doʻst.