🎂 Ketma-ket ikki tugʻilgan kun

Fuzz uchinchi oktabr kuni tongda uygʻondi. Tili har doimgidek tashqariga chiqib turardi, bunisi odatiy hol. Yuzida esa katta tabassum bor edi, bunisi esa faqat bugunga xos edi. Bugun uning tugʻilgan kuni edi! U yostiqchasidan sakrab tushdi, qizil boʻyinbogʻidagi qoʻngʻiroqcha esa jiring-jiring qildi.

«Tugʻilgan kuning bilan, Fuzz!» dedi Cola eshik ortidan moʻralab. Uning moviy koʻzlari charaqlar, firuzarang boʻyinbogʻi quyoshda yaltirardi. Qoʻlida bargga oʻralgan kichkina sovgʻa bor edi.

Fuzz sovgʻani ochdi. Ichida pat bor ekan. Oddiy pat emas, butun bogʻdagi eng paxmoq, eng qimirlaydigan pat! «Buni sen uchun topdim», dedi Cola kipriklarini pirpiratib. Fuzz ertalabdan beri pat ortidan quvdi va shunchalik koʻp kuldiki, katta, yonga qaragan quloqlari u yoqdan-bu yoqqa silkinib ketdi.

Oʻsha kechasi Fuzzning uyqusi kelmadi. «Ertaga toʻrtinchi oktabr», deb pichirladi u. «Colaning tugʻilgan kuni!» Uning esa sovgʻasi yoʻq edi. U biror ajoyib narsa izlab, uy boʻylab oyogʻining uchida yurib chiqdi. Paypoqmi? Juda sassiq. Tugmami? Juda kichkina.

Keyin uning xayoliga bir fikr keldi. Ertalab u Colani quyosh tushib turgan deraza tokchasiga, butun uydagi eng iliq joyga olib bordi va uni kun boʻyi Colaga sovgʻa qildi. Hatto u yer tinch va sokin boʻlsin deb, derazaning tashqarisida qoʻriqlab oʻtirdi.

Cola oltin quyosh nurida yastanib yotdi va kichkina motordek xur-xur qildi. «Bu eng zoʻr sovgʻa», dedi u. «Ketma-ket ikki tugʻilgan kun, demak, ikki kun davomida ikki barobar qattiq eng yaqin doʻst boʻlamiz», dedi Fuzz. Ular shunday qilishdi ham.