🪁 Qochib ketgan varrak

Bu shamolli kun edi, varrak uchirish uchun eng zoʻr kun. Colaning baliq shaklidagi varragi bor edi. U xuddi uning boʻyinbogʻidek feruza rangda boʻlib, uzun, likillaydigan dumi bor edi.

«Ipni mahkam ushla», dedi Cola. Fuzz uni tishlari bilan ushlab turdi, bu esa qiyin edi, chunki tili xalaqit berardi. Keyin kuchli shamol esdi va vush! Varrak osmonga otilib chiqdi.

«U uchyapti!» deb xursand qichqirdi Fuzz. Lekin qichqirganda u ogʻzini ochdi. Ogʻzini ochganda esa ip sirgʻalib chiqib ketdi. Baliq varrak devor ustidan suzib ketdi.

«Voy», dedi Fuzz. «Qani, ketdik!» dedi Cola. Ular uning ortidan bogʻ orqali, hovuz yonidan va oʻtloq boʻylab yugurishdi, Fuzzning qoʻngʻiroqchasi esa butun yoʻl jiringlab bordi.

Varrak qoʻylar boqilayotgan dala ustidan suzib oʻtdi. «Kechirasizlar!» deb chaqirdi Cola. «Uchib ketayotgan baliqni koʻrmadingizmi?» Qoʻylar burunlari bilan tepalik tomonni koʻrsatishdi.

Tepalikning choʻqqisida bitta baland daraxt turardi va uning shoxlariga varrak ilinib qolgan edi. Cola ehtiyotkorlik bilan, panjama-panja tepaga tirmashib chiqdi. Fuzz esa pastda katta, yonga qaragan quloqlarini yuqoriga qaratib, yoʻl koʻrsatib turdi. «Sal chaproqqa! Sal yuqoriroqqa! Ushlading!»

Cola varrakni shoxlardan boʻshatib, pastga tushdi. Ikki doʻst daraxt tagida hansirab, kulib oʻtirishdi. U yerdan butun vodiy koʻrinib turardi.

«Bu safar», dedi Fuzz, «ipni boʻyinbogʻimga bogʻlaymiz.» Cola qiqirlab kuldi. Ular tushdan keyin bir necha soat varrak uchirishdi va u boshqa hech qachon qochib ketmadi. Uyga qaytishda qushlar ularga shamolli qoʻshiq kuylab berishdi.