🌱 Shirinning birinchi Navroʻzi

Bahor kelayotgan edi va mushukcha Shirinning oilasi Navroʻzga tayyorgarlik koʻrayotgan edi. Navroʻz «yangi kun» degani, bu bahor va yangi yil bayrami.

«Avval butun uyni tozalaymiz», dedi onasi. Hamma uy yaltirab ketguncha chang artdi, supurdi va derazalarni yuvdi. Shirin esa topa olgan har bir chang yumaloqni quvlab, yordam berdi.

Keyin buvisi Shiringa bugʻdoy donlari solingan kichkina laganni koʻrsatdi. «Biz ularga har kuni suv sepamiz», dedi u, «shunda ular unib chiqib, yam-yashil maysaga aylanadi. Bu yangi hayot belgisi. Bu maysadan esa sumalak pishiramiz.» Shirin har kuni ertalab donlarga qarab turdi. Koʻp oʻtmay mitti yashil nihollar paydo boʻldi, keyin esa xuddi kichkina oʻtloqdek yumshoq maysa gilami hosil boʻldi.

Bayram arafasida kattalar katta qozonda tun boʻyi sumalak pishirishdi. Ular uni navbatma-navbat kovlab, qoʻshiq aytishdi: «Sumalak qaynar qozonda, biz atrofida oʻynaymiz!» Sumalak bulq-bulq qaynardi. Qozon tubiga kichkina toshchalar solishdi. «Kosasiga toshcha tushgan odamning tilagi ushaladi», dedi buvi koʻz qisib.

Ertalab oila chiroyli dasturxon yozdi. Unda shirin sumalak, yangi koʻkatlar solingan koʻk somsa, qizil olmalar, holvalar va oʻsha yam-yashil maysa bor edi. «Har bir narsaning oʻz maʼnosi bor», dedi buvi. «Sumalak — toʻkinlik uchun. Koʻkatlar — yangi boshlanishlar uchun. Olmalar esa — sogʻlik uchun.»

Keyin hamma bir-birini quchoqlab: «Navroʻz muborak!» dedi. Oila aʼzolari bir-birlariga kichkina sovgʻalar berishdi. Shiringa boʻyinbogʻi uchun mitti qoʻngʻiroqcha sovgʻa qilishdi va u yugurganda doim jiringlab turardi.

Doʻstlar va qoʻshnilar shirinliklar va ezgu tilaklar bilan mehmonga kelishdi. Uy kulgi, musiqa va mazali taomlarning hidiga toʻldi. Tashqarida qushlar xuddi ular ham bayram qilayotgandek sayrashardi.

Oʻsha kecha Shirin yam-yashil maysa yonida yumaloq boʻlib yotdi va xur-xur qildi. «Yangi kuning muborak», deb pichirladi u. Bahor kelgan edi va hamma narsa yangi va musaffo tuyulardi.