🍂 Maple va raqsga tushgan barglar

Maple bahorda tugʻilgan edi, shuning uchun u hali hech qachon kuzni koʻrmagan edi. Bir kuni ertalab u tashqariga chiqdi-yu, toʻxtab qoldi. «Daraxtlar kiyimlarini almashtirib olibdi!» deb qichqirdi u.

«Bu kuz», deb kuldi qoʻshni uydagi keksa mushuk. «Barglar tushishdan oldin rangini oʻzgartiradi. Qizil, toʻq sariq, oltinrang va jigarrang boʻladi.»

Shu payt shamol esdi va barglar tusha boshladi. Ular aylanib, charx urib, xuddi rang-barang kapalaklardek pastga suzib tushishardi.

Maple bittasiga sakradi. Tutolmadi. Boshqasiga tashlandi. Yana tutolmadi. Bir barg toʻppa-toʻgʻri uning boshiga qoʻndi va u uni kichkina shlyapadek kiyib oldi.

Koʻp oʻtmay daraxt tagida katta barg uyumi paydo boʻldi. Maple unga qaradi. Dumi pirpirab ketdi. Dumbasi likillab ketdi. Keyin u toʻppa-toʻgʻri uyumning oʻrtasiga sakradi. Qars, qurs, qars!

Barglar har tomonga uchib ketdi. Baʼzilari uning juniga yopishib qoldi. Bittasi burnini qitiqladi va u aksirib yubordi. «Aksh!» Hatto keksa mushuk ham kulib, xursand miyovlab barg uyumiga sakrab, oʻyinga qoʻshildi.

Charchaganlarida ular barglar ustida yotib, osmonni tomosha qilishdi. «Barglar qayerga ketadi?» deb soʻradi Maple. «Yana yerga qaytadi», dedi keksa mushuk. «Ular bahorda yangi barglarning oʻsishiga yordam beradi.»

Maple buni ajoyib deb oʻyladi. Har narsaning oʻz fasli bor edi va har bir faslning oʻziga xos quvonchi bor edi.