🗺️ Bramble va xazina xaritasi

Bramble eshik oldidagi poyandoz tagidan bir parcha qogʻoz topib oldi. Unda nuqtali chiziq, katta X belgisi va bitta yozuv bor edi: «Bramble uchun xazina!»

«Xazina xaritasi!» deb hayqirdi Bramble. Uning dumi bayroq ustunidek tikka boʻlib qoldi. «Men sarguzashtga otlanaman!»

Birinchi ishorada shunday yozilgan edi: «Suv tushadigan joydan boshla.» Bramble qattiq oʻylab qoldi. Keyin u bogʻga yugurdi. U yerda gul suvlagich gullar ustiga tomchilab turardi. Tomchi, tomchi, chalp! Suvlagich tagida yana bir parcha qogʻoz bor edi.

«Qushlar ovqatlanadigan joyga bor.» Bramble qush oxuri tomon yugurdi. U yerda ikkita chumchuq nonushta qilayotgan edi. Ular chugʻurlab salomlashishdi va tumshuqlari bilan butalarni koʻrsatishdi. Barglar orasida keyingi ishora yashirib qoʻyilgan edi.

«Quyoshli kunlarda uxlaydigan joyingga qara.» Bramble buni darhol topdi. U uyga, quyosh tushib turadigan deraza tokchasiga yugurib kirdi. U yerda, sevimli yostiqchasi tagida oxirgi xat turardi: «Orqangga qara!»

Bramble oʻgirildi. U yerda uning kichkina dugonasi, u bilan bir uyda yashaydigan qizcha Hazel turardi. Uning qoʻlida yangi-yangi oʻyinchoq bor edi: uchida mitti qoʻngʻiroqchasi bor tayoqchaga bogʻlangan pat.

«Syurpriz!» dedi u. «Xaritani sen uchun men chizdim!» Bramble patga sakradi. Pat jiringlab, pirpirab, raqsga tushardi. Bramble moʻylovlarini qimirlatishga ham holi qolmaguncha oʻynadi.

Oʻsha kecha Bramble pat oʻyinchoqni panjasi ostiga olib, Hazelning karavoti yonida yumaloq boʻlib yotdi. Bu dunyodagi eng zoʻr xazina edi, lekin eng yoqimlisi ular birga qilgan qidiruv edi.