🗼 Mayoqdagi mushuk

Qoyali orolda, baland qizil-oq mayoqda Kapitan Marmalade ismli mushuk yashardi. Uning juni toʻq sariq edi, boshida dengizchi qalpogʻi bor edi va uning juda muhim ishi bor edi.

Har oqshom quyosh botganda, Kapitan Marmalade buralma zinadan yuqoriga chiqardi. Bir yuz bitta zina! Tepada u panjasi bilan katta mis tugmani bosardi va ulkan chiroq nur sochib, aylana boshlardi.

Nur dengiz boʻylab sidirib, aylanib-aylanib turardi. U qayiqlarga: «Mana bu yerda qoyalar bor. Ehtiyot boʻlib aylanib oʻting-u, uyingizga boravering», derdi.

Bir kecha qalin tuman bostirib keldi. U xuddi bulutlardan toʻqilgan adyoldek yumshoq va kulrang edi. Nur uning orasidan zoʻrgʻa oʻtardi. Uzoqda kichkina baliqchi qayigʻi bandargohni qidirib yurardi.

Kapitan Marmalade boshiga bir fikr keldi. U eski tuman karnayining arqonini tortdi. Hu-u-u-um! Ovoz suv ustida yangradi. Keyin u mayoqning qoʻngʻirogʻini chaldi, dang, dang, dang, shunda qayiq ovozga ergashib kela olardi.

Sekin-asta kichkina qayiq qoʻngʻiroq va karnay ovoziga ergashib, tuman orasidan suzib chiqdi va sokin bandargohga yetib keldi. Baliqchi shlyapasini silkitdi. «Rahmat, mayoq!» deb qichqirdi u.

Ertasi kuni ertalab tuman tarqalgan, dengiz esa yaltirab turardi. Mayoq eshigi oldiga yozuvli savat keldi: «Mayoq qorovuli uchun.» Ichida Kapitan Marmalade hech qachon koʻrmagan eng yangi baliqli nonushta bor edi.

U qoyalarga urilib chayqalayotgan toʻlqinlarga qarab, uni sekin-sekin yedi va xursand motorning gʻuvillashidek xur-xur qildi.