🦉 Boyqushning «xayrli tun» aylanishi

Har kecha Bramble oʻrmoni ustidan oy chiqqanda, keksa Boyqush buvi hamma xavfsiz va shinam yotganini tekshirib, «xayrli tun» aylanishiga uchardi. Bu kecha esa mushukcha Toastga uning orqasiga minib, birga uchishga ruxsat berildi.

Ular daraxtlar ustidan sekin uchishdi. Salqin tungi shabada Toastning junini hurpaytirdi. «Birinchi bekat, quyonlar», dedi Boyqush buvi. Inida quyonlar oilasi xuddi bir uyum yumshoq paypoqlardek birga yumalanib yotishardi. «Xayrli tun, quyonlar», deb pichirladi Toast.

Keyin ular eman daraxtining tepasidagi bargli uyalarida yashaydigan olmaxonlarni koʻrgani borishdi. Olmaxon bolalari allaqachon dumlarini adyoldek oʻrab, uxlab qolishgan edi. «Xayrli tun, olmaxonlar.»

Hovuzda oʻrdaklar boshlarini qanotlari ostiga tiqib, suzib yotishardi. Qurbaqalar kuylashdan toʻxtagan edi. Faqat bitta kichkina qurbaqa hali uygʻoq edi. «Xayrli tun, kichkina qurbaqa», dedi Toast va qurbaqa uyqusirab «vaq» dedi-da, koʻzlarini yumdi.

Ular ferma uyi yonidan uchib oʻtishdi. U yerda sigirlar ogʻilxonada yotar, ot esa tik turgancha uxlardi. «U buni qanday qiladi?» deb pichirladi Toast. «Mashq qilgan-da», dedi Boyqush buvi koʻz qisib.

Nihoyat Boyqush buvi Toastning uyiga qaytib uchib, deraza tokchasiga qoʻndi. «Oxirgi bekat», dedi u. «Juda uyqusiragan bitta mushukcha.» Toast savatchasiga chiqib, katta esnadi.

«Xayrli tun, Boyqush buvi», deb gʻoʻldiradi u. «Hammaga gʻamxoʻrlik qilganingiz uchun rahmat.» «Bu mening ishim», deb sekin huvilladi boyqush. «Endi sen tushlaringga gʻamxoʻrlik qil.»

Toast xur-xur qilib uxlab qoldi, Boyqush buvi esa butun sokin tun boʻyi Bramble oʻrmonini qoʻriqlash uchun uchib ketdi.